[ 4 ] كتاب حجت 527 1 . باب در بيان اضطرار ( و ناچار بودن خلائق به سوى حجت ) 529 2 . باب در بيان طبقات و مراتب انبيا و رسل و ائمه عليهم السلام ( كه به معنى پيغمبران و فرستادگان و پيشوايانند و بيان تفاوت مراتب ايشان در پستى و بلندى نسبت به يكديگر ) 549 3 . باب در بيان فرق ميان رسول و نبى و محدث 555 4 . باب در بيان اين‌كه حجت برپا نمىشود از براى خدا بر خلائق ، مگر به واسطهء امام 559 5 . باب در بيان اين‌كه زمين از حجت خدا خالى نمىباشد 561 6 . باب در بيان اين‌كه اگر در زمين باقى نمانند مگر دو مرد ، البته يكى از اين دو حجت خواهد بود 565 7 . باب در بيان معرفت و شناخت امام و وجوب رد كردن امر به سوى او 567 8 . باب در بيان وجوب فرمان‌بردارى ائمه عليهم السلام 585 9 . باب در بيان آن‌كه ائمه عليهم السلام گواهان خداى عزّوجل‌ّاند بر خلق 599 10 . باب در بيان اين‌كه ائمه عليهم السلام راهنمايان همهء خلق‌اند به راه راست 607 11 . باب در بيان اين‌كه ائمه عليهم السلام واليان امر خدا و خزانه‌داران علم اويند 611 12 . باب در بيان اين‌كه ائمه عليهم السلام ، خليفه‌هاى خداى عزّوجل‌ّاند در زمين و درهاى اويند كه از آنها آمده مىشود 613 13 . باب در بيان اين‌كه ائمّه عليهم السلام نور خداى عزّوجل‌ّاند 615 14 . باب در بيان اين‌كه ائمه عليهم السلام ركن‌هاى زمين‌اند 627 15 . باب نادر جامعى كه در بيان فضل امام عليه السلام و صفات اوست 639 16 . باب در بيان اين‌كه ائمّه عليهم السلام واليان امر خدايند و ايشان مردمانى هستند كه مردم بر ايشان حسد برده‌اند كه خداى عزّوجلّ ايشان را ذكر فرموده است 669 17 . باب در بيان اين‌كه ائمّه عليهم السلام علامات و نشانه‌هايىاند كه خداى عزّوجلّ آنها را در كتاب خويش ذكر فرموده است 675 18 . باب در بيان اين‌كه آيات و معجزاتى كه خداى عزّوجلّ آنها را در كتاب خويش ذكر فرموده ، ائمّه عليهم السلام اند 677 19 . باب در بيان آنچه خداى عزّوجلّ و رسول او واجب گردانيده‌اند از بودن با ائمّه عليهم السلام 679 20 . باب در بيان اين‌كه اهل ذكر كه خدا خلائق را امر فرموده به سؤال كردن از ايشان ، ائمّه عليهم السلام اند ( نه غير ايشان ) 685 21 . باب در بيان اين‌كه كسانى كه خدا ايشان را به علم وصف فرموده در كتاب خويش ، ائمّه عليهم السلام اند 693 22 . باب در بيان اين‌كه راسخين در علم ، ائمّه عليهم السلام اند 693 23 . باب در بيان اين‌كه ائمّه عليهم السلام علم را عطا شده‌اند و خدا آن را در سينه‌هاى ايشان ثابت فرمود 695 24 . باب در بيان اين‌كه كسانى كه خدا ايشان را برگزيده و كتاب خويش را به ايشان ميراث داده ، ائمّه عليهم السلام اند ( نه غير ايشان ) 697 25 . باب در بيان اين‌كه امامان در كتاب خدا بر دو قسم‌اند : امامى است كه مردم را به سوى خدا مىخواند ، و امامى است كه ايشان را به سوى آتش جهنم مىخواند 701